Vila Tugendhat – Modernistyczne Arcydzieło w Brnie

4.4 (11)

Czy kiedykolwiek marzyłaś o tym, by przenieść się w czasie do lat 30. i poczuć duszę modernizmu? Vila Tugendhat w Brnie to właśnie takie miejsce – nie tylko budynek, ale opowieść o awangardzie, elegancji i burzliwej historii. Przez szklane ściany tej perły UNESCO przenika światło, które jakby zaprasza cię do środka, byś mogła dotknąć przeszłości i poczuć jej klimat na własnej skórze. W tym przewodniku podpowiem ci, jak odkryć to arcydzieło Mies van der Rohe, by każdy krok był pełen wrażeń i zachwytu.

Fenomen funkcjonalizmu – co czyni Vila Tugendhat wyjątkową?

Och, Vila Tugendhat to nie tylko dom, to prawdziwa opowieść o tym, jak architektura modernistyczna w Brnie potrafi zachwycić i zaskoczyć. Zaprojektowana przez genialnego Miesa van der Rohe, ta ikona funkcjonalizmu wpisana na listę UNESCO to coś więcej niż budynek – to doświadczenie. Już samo jej ustawienie na wzgórzu, z widokiem na panoramę Brna, sprawia, że czujesz, jakbyś wkraczała do innego świata. Ale to dopiero początek

Rewolucyjna konstrukcja – stal, szkło i onyx

Wiesz, co mnie zawsze zachwyca? Ta kratownica stalowa, która jakby magicznie unosi parter nad ogrodem. To nie tylko inżynierski majstersztyk, ale też symbol lekkości i harmonii. A te szklane ściany w Brno? Piętnaście metrów długości, od podłogi do sufitu, otwierają się automatycznie – pierwszy taki system w Czechach! I ta ściana z onyxu z Maroka W zależności od kąta padania światła, zmienia barwy od złocistej po głęboką czerwień. Po prostu magia!

Detale, które zapierają dech

Kiedy wchodzisz do środka, od razu zwracasz uwagę na te chromowane słupy, które odbijają światło jak lustra. A te okrągłe, wbudowane regały z palisandru? Minimalistyczne, a jednak tak ciepłe i przytulne. I te schody Jasny marmur Carrara bez spoin – wyglądają jak monolityczny klejnot. Każdy detal jest przemyślany, każdy element współgra z całością. To nie jest tylko dom, to dzieło sztuki.

Geniusz lokalizacji – wzgórze z panoramą Brna

I jeszcze to wzgórze Taras górny otwiera się na starówkę i zamek Špilberk, a ogród w stylu angielskim łagodzi geometryczną bryłę budynku. Cisza i zieleń w samym centrum miasta? To jak znaleźć oazę spokoju w środku zgiełku. Vila Tugendhat to nie tylko architektura modernistyczna w Brno, to połączenie natury, sztuki i geniuszu. I to właśnie czyni ją wyjątkową.

Historia pełna dramatów – od triumfu do dewastacji i renesansu

Zamówienie milionerów – wizja Grety i Fritza Tugendhatów

W 1929 roku Greta i Fritz Tugendhat, zamożni przemysłowcy z Brna, postanowili zrealizować swoje marzenie o idealnym domu. Zlecenie trafiło w ręce słynnego architekta Ludwiga Mies van der Rohe, który stworzył prawdziwe arcydzieło modernizmu. Budowa willi, która pochłonęła astronomiczną jak na tamte czasy sumę 5 mln koron czechosłowackich (równowartość 30 mieszkań!), zakończyła się w 1930 roku. Mies zaprojektował nie tylko sam budynek, ale także jego wnętrza, w tym kultowe już dziś meble, takie jak fotele Tugendhat. To był początek historii, która miała być pełna wzlotów i upadków.

Ucieczka przed nazizmem

Niestety, sielanka nie trwała długo. W 1938 roku, w obliczu narastającego zagrożenia ze strony nazistów, rodzina Tugendhatów zmuszona była opuścić Czechosłowację. Willa została zajęta najpierw przez Wehrmacht, a później przez radziecką armię. Okres wojny i okupacji pozostawił po sobie ogromne zniszczenia – wiele cennych elementów wyposażenia zniknęło bezpowrotnie, a sama budowla była w opłakanym stanie. To był czas, kiedy Vila Tugendhat straciła swój blask, ale nie nadzieję na odrodzenie.

PRL, technikum i długa droga do UNESCO

Podsumowanie

Po wojnie willa przeszła w ręce państwa, a w latach 50. i 80. pełniła funkcję sal lekcyjnych dla technikum. Adaptacje na potrzeby szkoły nie przysłużyły się jej architekturze – brak ogrzewania i nieodpowiednie remonty tylko pogłębiły dewastację. Dopiero w 2001 roku Vila Tugendhat została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, co dało impuls do rozpoczęcia gruntownej renowacji. Prace, które trwały od 2010 do 2012 roku i kosztowały 150 mln koron czeskich, przywróciły willi jej dawny blask. Od 2012 roku znów można ją podziwiać w pełnej krasie, a jej historia jest świadectwem niezwykłej odporności i piękna czeskiego modernizmu XX wieku.